สหรัฐอเมริกาและโครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติ หรือ WFP ร่วมกับกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมของลาว ส่งมอบเงินช่วยเหลือ 19.26 พันล้านกีบ หรือประมาณ 900,000 ดอลลาร์สหรัฐ ให้ประชาชน 15,000 คนที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมในแขวงสะหวันนะเขต พิธีส่งมอบจัดขึ้นที่บ้านดงมะไฟ เมืองไชบุรี เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2569
ความช่วยเหลือครั้งนี้ครอบคลุม 18 หมู่บ้านที่ได้รับผลกระทบรุนแรงใน 4 เมือง ได้แก่ สองคอน จำพอน ไชบุรี และชนบุรี ผู้มีสิทธิแต่ละคนจะได้รับเงินมูลค่าเทียบเท่า 60 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อช่วยค่าอาหารและโภชนาการของครัวเรือนเป็นเวลา 30 วัน รูปแบบเงินสดถูกเลือกใช้ในพื้นที่ที่ตลาดยังเปิดดำเนินการและมีสินค้าอาหารเพียงพอ ทำให้แต่ละครอบครัวตัดสินใจได้เองว่าความจำเป็นเร่งด่วนของตนคืออะไร
น้ำท่วมที่เกิดขึ้นระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน 2569 มีสาเหตุจากพายุเขตร้อนและฝนมรสุมหนัก กระทบ 14 แขวง 99 เมือง และ 1,480 หมู่บ้านทั่วลาว ผลการประเมินร่วมของคณะกรรมการจัดการภัยพิบัติแห่งชาติและหน่วยงานสหประชาชาติระบุว่ามีครอบครัวได้รับผลกระทบ 71,797 ครัวเรือน รวมประชาชน 345,477 คน ในจำนวนนี้เป็นผู้หญิง 159,092 คน และมีรายงานผู้เสียชีวิต 22–24 คน
ความเสียหายไม่ได้จำกัดอยู่ที่บ้านเรือน แต่รวมถึงถนน โรงเรียน สถานพยาบาล ระบบไฟฟ้าและการสื่อสาร พื้นที่เกษตร และปศุสัตว์ มูลค่าความเสียหายโดยประมาณอยู่ที่ 9.14 ล้านล้านกีบ หรือมากกว่า 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รัฐบาลลาวได้ส่งทีมฉุกเฉิน แจกน้ำดื่ม สิ่งของบรรเทาทุกข์ และข้าวจากคลังสำรองฉุกเฉินอาเซียนบวกสามกับศูนย์ AHA แล้ว แต่ขนาดของความเสียหายยังต้องพึ่งความช่วยเหลือจากหุ้นส่วนต่างประเทศเพิ่มเติม
เหตุผลที่ข่าวนี้มีความสำคัญคือการช่วยเหลือเข้าสู่ช่วงฟื้นฟูหลังน้ำลด ซึ่งครอบครัวต้องซื้ออาหาร ซ่อมแซมของใช้ และเริ่มประกอบอาชีพใหม่พร้อมกัน WFP อธิบายว่าเงินสดช่วยให้ผู้รับเลือกใช้ตามความจำเป็นจริง และยังหมุนเวียนกลับเข้าสู่ร้านค้าและธุรกิจขนาดเล็กในชุมชน ต่างจากการแจกสิ่งของแบบเดียวกันทุกครัวเรือนที่อาจไม่ตรงกับสิ่งที่แต่ละบ้านขาด
เงิน 900,000 ดอลลาร์ในสะหวันนะเขตเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระยะ 12 เดือน มูลค่า 11 ล้านดอลลาร์ ซึ่งรัฐบาลสหรัฐสนับสนุนเพื่อเสริมระบบเตรียมพร้อมฉุกเฉิน การเตือนภัยล่วงหน้า และการตอบสนองภัยพิบัติในลาว โครงการตั้งเป้าช่วยประชาชนมากกว่า 50,000 คนใน 3 แขวง โดยหลวงน้ำทาได้รับความช่วยเหลือด้านอาหาร ส่วนสะหวันนะเขตและเซกองได้รับเงินสด
แนวทางนี้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ของ WFP ในลาวที่ใช้ทั้งอาหารและเงินสดช่วยประชาชนเมื่อภัยพิบัติเกินขีดความสามารถของระบบท้องถิ่น รวมทั้งพัฒนาระบบคุ้มครองทางสังคมที่ตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินได้เร็วขึ้น ก่อนหน้านี้ WFP และพันธมิตรยังทดลองเครื่องมือประกันภัยพิบัติที่เตรียมวงเงินไว้ล่วงหน้า เพื่อให้เงินช่วยเหลือเข้าถึงกลุ่มเปราะบางโดยไม่ต้องรอระดมทุนหลังเกิดเหตุทุกครั้ง
สิ่งที่ต้องจับตาต่อจากนี้มีทั้งราคาสินค้าในตลาดท้องถิ่น ความครบถ้วนของรายชื่อผู้รับสิทธิ และช่องทางร้องเรียน WFP ระบุว่าจะติดตามภาวะตลาดและราคาอย่างต่อเนื่อง เพื่อประเมินว่าเงินช่วยเหลือยังเพียงพอกับค่าอาหารหรือไม่ ผู้รับสิทธิจะมีช่องทางส่งข้อคิดเห็นและร้องเรียนระหว่างกระบวนการจ่ายเงินด้วย
สำหรับชุมชนริมแม่น้ำและพื้นที่เกษตรของสะหวันนะเขต การฟื้นตัวจะไม่ได้จบลงใน 30 วัน ประเด็นระยะยาวคือการซ่อมโครงสร้างพื้นฐาน ฟื้นพื้นที่เพาะปลูก และยกระดับระบบเตือนภัยให้รับมือฤดูฝนครั้งต่อไปได้เร็วกว่าเดิม เงินสดก้อนนี้จึงเป็นทั้งความช่วยเหลือเฉพาะหน้าและบททดสอบว่าระบบคุ้มครองทางสังคมของลาวจะเปลี่ยนจากการตอบสนองหลังภัยพิบัติไปสู่การเตรียมพร้อมล่วงหน้าได้มากเพียงใด
